Vedik astroloji (Jyotish)

Vedik sistemin Batı astrolojisinden en belirgin ayrımı zodyak tanımındadır. Batı astrolojisi ilkbahar ekinoksuna bağlı tropikal zodyakı kullanır; Vedik astroloji ise sabit yıldızlara bağlı sidereal zodyakı esas alır. Dünya'nın ekseninin yavaş yalpalaması (presesyon) yüzünden iki zodyak arasındaki fark her yıl yaklaşık 50 yay saniyesi kadar açılır ve bugün 24 dereceyi aşmıştır. Bu farka ayanamsa denir. Hindistan'da en yaygın kabul gören hesap Lahiri (Chitrapaksha) ayanamsasıdır ve ülkenin 1950'li yıllardaki resmi takvim reformunda da bu değer esas alınmıştır. Batı'da Koç burcu olan birinin Güneş'i Vedik haritada çoğunlukla Balık burcunda çıkar.

Vedik yorumda Ay'ın bulunduğu burç (Chandra Rashi), Güneş burcundan en az onun kadar önemlidir; çünkü zihin, duygusal alışkanlıklar ve olaylara verilen ilk tepki Ay üzerinden okunur. Yükselen burç (Lagna) ise bedeni ve hayatın genel yönünü gösterir. Zodyak ayrıca her biri 13°20′ genişliğinde 27 nakshatra'ya, yani Ay konağına bölünür. Ay bir nakshatra'yı yaklaşık bir günde geçtiği için doğum anındaki nakshatra, mizacın ince ayarını verir ve dasha dönemlerinin hesabında başlangıç noktası olarak kullanılır. Her nakshatra'nın bir yönetici gezegeni, bir tanrısı ve bir sembolü vardır.

Gezegen dönemlerinin zamanlaması için en yaygın sistem 120 yıllık Vimshottari dasha'dır. Doğumdaki Ay nakshatra'sının yöneticisi ilk mahadasha'yı (ana dönemi) belirler; ardından dokuz gezegen sabit sırayla ve her birinin kendi süresi kadar devreye girer: Ketu 7, Venüs 20, Güneş 6, Ay 10, Mars 7, Rahu 18, Jüpiter 16, Satürn 19 ve Merkür 17 yıl. Batı astrolojisi psikolojik eğilimlere ve karakter çözümlemesine ağırlık verirken Jyotish olaylara ve zamanlamaya dönük, daha kuralcı bir yapıdadır. Uranüs, Neptün ve Plüton kullanılmaz; bunların yerine Ay'ın düğüm noktaları olan Rahu ve Ketu dokuzlu sisteme dahil edilir. Bu sayfadaki bilgiler genel bir çerçeve sunar; kişisel bir okuma için gerçek doğum saatine ve yerine göre hazırlanmış tam bir harita gerekir.